19 Eylül 2014 Cuma

HAZAN MEVSİMİ NAM-I DİĞER : SONBAHAR...


Sonbahar geldi.Eylül ayini geride bırakmamıza Sayılı günler kaldı.Neyse ki daha bitmedi sonbahar.İçerisinde bir hüzün, burukluk, yalnızlık barındıran mevsim.Gelişi aslına bakarsak doğada da yalnızlık iklimi denebilir.Yaprakların ağaçlara veda etmesi, soğuk rüzgarların delici yağmurlar getirmesi, göçmen kuşların uçup ülkeyi terk edip, daha sıcak iklimlere sığınması ... Geliş alametleri bile doğayı yalnızlığa sürüklerken insan gibi bir canlının psikolojisini etkilememesi de yadsınamaz sanıyorum.

Kasım ayında dünyaya geldiğinden midir yoksa hakikaten iç güdüsel bir durum mudur? Ayrımını yapabilmiş değilim ama oldum olası en sevdiğim mevsimdir.Sanıyorum bana sevdiren yanı kendisini sonbaharın ağaçlık alanlarda bilhassa saridan, turuncuya hatta kırmızıdan yeşile doğru,çeşit çeşit renklerle bezeli bir görüntü sunması.Ton ton yapılmış kusursuz bir tablo gibi görüntülere sahip doğa.Bilhassa Atatürk Arboretumu nda bu görüntülere rastlamak olası.


Benim gibi sessizlikte kendini bulan insanların sığınacağı bir iklim de öyle sanıyorum ki  sessiz sakinliği barındıran sonbahar olabilir.


Düşen yaprakları seyredip, insanoğlunun ömrününde son evresini hatırına getiren mevsimdir. Ama tabiki isminde de anlaşıldığı üzere "son" da olsa bahardır nihayetinde ..


Nedense hafif sonbahar yağmurlari vurduğunda cama, Elde kahve-kitap, üzerinde battaniye formuna girer yeni nesil.Evet bir o kadar cazip Amerikanvari gelen bu eylemdense yaşın verdiği dinginlikle o yağmuru hissedip tüm hücrelerimle dokunup gerçekten mutlu olmayı tercih ederim.Veya daha çılgıncası o yağmurda deli gibi bisiklet sürmek olabilir ki; bir hayli ürkünç geliyor kulağa.



Sanırım fotograf bu karesi tam olarak benim hedeflediğim sahne olmakta ... Kulakta da buna uygun sonbahar şarkıları eşlik etmeli ki, iliklerime kadar yaşamalıyım sonbaharımı ... Nedense sonbahar denilince aklıma gelen müzisyen neredeyse tek aklıma gelen Teoman oluyor.Ve dinlemekten haz aldığım iki parçası eşliğinde ...


Alttaki parçayı dinlediğimde ciddi anlamda sonbaharı hissederim.Zira en sevdiğim şehir olan İstanbul. En sevdiğim mevsim ile birleşip kulakların pasını silecek bir beste olmuş ... Sözleri de bir o kadar anlamlı olan parça okuyuculara da iyi gelır umarım.


Neyse ki sonbahar aşığı olan tek insan değilim ki geçen hafta gazetede yurt dışında sonbaharın en güzel yaşandığı yerler vardı .Hafızama dipnot olarak ekledim tüm ülkelerin güzel noktalarını.Kanada nın akçaağaçlar ile dopdolu olan parkları, Almanya daki bisiklet turlarına müsait olan kentlerinde sonbahar rüzgarları, New York tan kareler, Japonya yı da unutmamak lazım bu arada ...Farklı ülkelerden sonbahar manzaraları veda ediyorum şimdilik...