24 Aralık 2010 Cuma

koy beni gözlerine

Döndüm sırtımı acılı ezgilere
Sadece seni dinliyorum
Bir deniz gibisin bende
Sakla beni derinliğinde
KOY BENİ GÖZLERİNE

Kalbinde Parmak İzim Var....

Mirkelam ın bi dönem çıkan albümünün adıydı eğer yanlış hatırlamıyorsam...Ve beni çok fazla etkilemişti...'Kalbinde parmak izim var!'...Nasıl bir iz bırakma şeklidir.Hiç bir zaman kaybolmayacak,yeni birileri gelse de gitse de o kalbe hatta yerleşip hüküm sürse de problem değil çünkü orada benim parmak izim var.Sabit ve gitmeyecek hiç bir yere.
Kalbim mi?Kalbimde bir çok parmak izi var.Ama ben olay yerinin temizleme derdindeyim her şekil ize karşı.Geride kalan kanıtları ortadan kaldırıyor zaten suçlu genelde parmak izlerini temizlemek bana düşüyor...
Fark etmiyor bişey.Gün geliyor.Suçlu yeniden olay mahaline geliyor,bende tüm soğuk kanlılığımla onu tutuklamak istiyorum ama bir çoğunda başaramıyorum.Bu durumda ben bir 'kürkçü dükkanı' değil 'olay yeri' oluyorum..Ama senaryolar hep aynı neticelendiği için ve yeni bir vukuat olmadığı için birşey fark etmiyor..Durağan,rutin bir hayat...Sıradanlaşan bir yaşam...
Bir gün belki...Tüm herşey altüst olur.Ben mars ederim veya ben 'şah-mat'yaparım;hayatımı,hayatıma giren-çıkanları...
Neyse temiz bir kalp diliyorum tüm insanlara.İz bırakmasın kimse kimsenin kalbinde ya da üzücü bir iz olmasın bu parmak izleri...

23 Aralık 2010 Perşembe

...(ifadesiz bir his):)

Pamuk şeker...Bu içimdeki tatlı mutluluğu en iyi anlatan kelimeler 'pamuk şeker':)Belki anlamsız,belki basit,belki de çocukça ama olsun.Öyle bir sevinç ki beni mutlu ediyor...Kısacık bir an aldığım bir haber beni bu kadar çocukça ve safça mutlu ettii...Bazen gerçekten iyi biri olduğuma inanıyorum her ne kadar gerçeklik payı çok az olsa da...:P :)Ama saf kalpliyim demek ki birini silmek istiyorum ama bi şekilde ona ulaşmak istiyorum sonra ve başka bi şekilde ona ulaşıyorum...Sanki Allah bana bağışlıyor mutluluğumu:)Sanki?:)
Neyse ufak bi mutluluk içeriği anlatılmasa da küçük bir mesaj yaaa benim anlamsız olan bu mutluluğum...Sadece önemsendiğimi hisettiren bir mesaj işte...Ufak bi şeyde olsa düşünüldüğünü bilince insan inanılmaz mutlu oluyor:)
mutluyummmmmmmmmmmm............:)))

19 Aralık 2010 Pazar

Kronik Bencillik

Bencil???Kulağa ne kadar soğuk gelen bi kelimedir...Egoist,bencil,kendini düşünen...
Ben mi?Evet belki de kronik bir bencillik benimkisi...Öyle bir düzeydeyim ki;bağışıklık kazanmışım her türlü anti-bencillik içeren şeye karşı o yüzden hiç birşey işlemiyor artık bana.Eeee?Artık kronik bir bencilim.Ve bir o kadar ukala,şımarık,kendini beğenmiş...Ama napalım???Biz ben-ciller olmasak siz naparsınız?Hayatınız ne kadar sıkıcı geçer hiç düşündünüz mü?Aslında o kadar da bencil değilim sevgisine sahip olduğum tüm insanların sevgileri için onları mutlu etmeye de çaba sarf ederim.Ama bir yandan da hayatlarında ciddi bir yüzdelik dilim elde etme derdinde olurum.Bu yüzden 'kronik bencillik' diyorum sanırım.
Belki biraz da içerisinde yalnızlık barındıran bir duygudur bu.Ne yaparsan yap doymayacak olan sevgi açlığına bağlı olarak içinde arttığını sandığın ve ısrarla artış gösteren bir duygusuzluk.Can sıkıntısına da bağlı olarak durum acınası bir hal alıyor.
Ama güzel yanları da var hani.Kendi kendinize kalmaya alışıyorsunuz.Kendi kendinize yetmeyi öğreniyorsunuz.Ve güçlü olmayı öğreniyorsunuz.Kendimden başka kimseyi umruma takmam ben diyorsunuz.Kolay kolay da yıkılmam hani...O derece sağlam bi kaya oluverdim ben bu bencilliğim sayesinde.
Sonuç itibariyle tamam herşeyin fazlası kötüdür fakat bu bencillik olayı alengirli yahu ....Ya ben kendimi ayrı kategorizelendiremediğimden ya da bencillere haksızlık yapmamak için böyle deyip duruyorum...
Ama yine de dozunu aşmamak lazım ....'kronikleşmeye başlayan veya kronik olan bencilliğimizin'...