9 Ağustos 2010 Pazartesi

Beni bana bırak...

Beni bana bırak zira kendime zaman ayırmam lazım...Başlayıpta bitiremediğim yarışımda finish çizgisine basmam lazım.Beni bana bırak diyorum sana...Yaralarımı sarmam lazım...Kanatacağın yeni yaralar için belki de yer açmam lazım.Beni bana bırakmalısın...Hasret gidermeliyim kendimle...İçime çekmeliyim yalnızlığımı...Kokusunu almalıyım iliklerime kadar.Beni bana bıraktığında tadacağım belki de mutluluğumu...Göreceksin ne kadar farklı olduğumu.Bırak beni bana!Boğulayım içimdeki tek damlalık okyanusumda.Veya ramak kala atayım kendimi ,okyanusumun kıyısındaki sahilime...Bakma yüzüme,bırak beni kendi halime.
Bıraktığında beni belki hissederim kekremsi tadını yalnızlığımın.Damağıma yerleşip orda kalan ve gitmesini istemediğim bir tat...Şimdi git lütfen...Bırakıp beni rahatlat hem beni hem kendini...Sende kendi haline bırak seni...
Belki iyidir böylesi.Ben iyiyim böyle...Dilerim sende olursun.
Bırak dedim ya sana.Şaka yapmıyorum.Bu bir film şeridi değil.Tekrardan sarıp izleme halimi.Veya dönme tekrardan bana.Beni bana bırak diyorum sana.
Bırak ki beni bana.Tadayım tüm hazlarımı veya duygularımı...Acı çekerim belki...Belki de yanılgılarımı görürüm...Belki de mutlu olurum,kim bilir?Belki de çok severim yalnızlığımı...Eski alışkanlıklarıma dönerim yeniden....Ama bırak ki tadayım işte tüm bunları...
Özgür kalayım kuşlar gibi,uçayım uçsuz bucaksız olan ruhumun gökyüzünde.Bak ne kadar rahat nefes alıyorum bıraktığında beni...Gör halimi üzülme benim için.Vazgeç demiyorum sana...Ama belki de rica ediyorum vazgeçmen için benden...Tek dediğim ne duyuyorsun ve biliyorsun?
BENİ BANA BIRAK!